İZ BIRAKMADAN GEÇENLER
Son nesil bir kahveciye oturmuş, sokağa bakan cam kenarından tüm kaldırıma hâkimdi. Karton gövdesine plastik kapak geçirilmiş kahvesini ağır ağır yudumluyordu.O anda, mekânın camından uzanan bir el dikkatini böldü: elinde poşetiyle, eskice giyimli bir çocuk, mendil satıyordu. “İstemez,” dedi adam.Ama çocuk duymadı. Çünkü sesi, içerideki lise öğrencilerinin taşan kahkahaları, yan masada iş konuşan iki adamın … Devamını oku